Skip to main content

Sigara

Hayatın tek bir sigaradan ibaret. Doğduğunda yanarsın, seni her içine çekeni bırakmaz sanırsın.

Üflerler gökyüzüne, bitmeyeceğinden eminsindir, gurur duyarsın. Onlar seni içine çektikçe kendini ciğerlerinden parça sanarsın. Sen farketmezsin ama onlar seni tüketirken zevk alırlar, sense yanlarında olmayı önemli sanarsın. Her çekişte daha da azalırsın, anlamını yitirmeye başlarsın.

Seni asla bırakmayacaklarını düşünürken son nefeslere geldiğini anlamazsın. Derken yere düşmeye başlarsın, düşmenin acısından değil de, ayrılmanın acısından korkarsın. Önceleri kendini yakın hissettiğin kişinin ayakları altında ezilir, her şeyin bittiğini anlarsın. Hiçbir şey yokmuş gibi gülümsersin, onda bir şeyler bırakma umuduyla sönersin. O senden arta kalanı kısa sürede unuturken, sen küllerin dağılana kadar beklersin. Yüzünde aynı gülümseme, içinde her şeyin tükenmiş olduğunu bilmene rağmen, onun seni hatırlama ihtimalini seversin.

Ve gökyüzünde dumanın dolaşırken son bir şey geçer aklından, ya tekrar solursa beni? Ya hatırlar ve çekerse içine?.. Sen nasıl oldu da önce dudaklarında, sonra ayağının altında olduğunu düşünürken,  son külün de dağılır rüzgârla.

O başka sigaralar yakar yoluna devam ederken, sen onun 5 dakikasını aldığına şükredersin.

Hayatın bir sigaradan ibaret, sen sönmeye mahkumsun ve o seni defalarca içine çekmeye...

STK

Comments

Popular posts from this blog

Seçim

Acı damarlarımda geziniyor, pıhtılaşması tek kurtuluşum. Duracağı yok bu hissin, iliklerimde titremeler seziyorum. Ölümüm hayat sıvılarımı kaybımdan değil kazanımımdan olacak. İstemsizce doğruluyor bedenim, kaçmak için koşuyorum. Koştukça yoruluyor koştukça damarlarımdakine ihtiyaç duyuyorum. Acı; acı arttıkça damarlarım genişliyor. Sanırım bedenimi ele geçirecek. Kendi parçamın beni paramparça edebileceğini düşünemedim. Tecrübesizlikten olacak ki sezemedim. Her an yığılabilirim bir yere, kalkmayacak oluşum bana zaman kazandırabilir. Sanırım hayatımda ilk defa bir şeyden kaçınırken hareketsizlik benim için zamanı durdurabilir. Hislerim paylaşılmak için fazla acımasız, saklanmak içinse fazlasıyla acılı. Kollarımın hakimiyetini kaybediyorum, gözlerim kararıyor aniden. Birilerini, bir şeyleri bulmalıyım etrafımda. Yakınımı kolluyorum; tek bulduğum ele geçirilişim. Çaresizliğim davranışlarıma yansıyor olacak ki güç alıyor diğerleri. Duygular acıyla harmanlanınca, kaybediş bu kadar ke...

Kendime Sır

Bağıra bağıra gülmek içten ağlamaların dışavurumudur. Ne acıdır ki, gülmekten oluşmuyor göz kenarlarımızdaki çizgiler. Yahut alnımızdaki kırışıklıklar güneşe bakamamanın bir sonucu değil. Her ikisi de gecenin en yoğun saatlerinde sigara dumanından yanmasın diye gözlerimiz, ve duymasınlar ağladığımızı diye yer ediyor yüzümüzde. Gözyaşı tutmak kişiliklerimizden çok kaslarımızı geliştirse, hepimiz en güçlü olmaktan yorulmak yerine en güçlü çehrelere sahip olurduk herhalde. Uzun soluklu bir kahkahanın bizi soluksuz bıraktığı bir günü görme isteği, kısa süreli mutlulukların bize nefes aldırmaktan başka bir halta yaramıyor olmasından kaynaklıdır belki de. Kötü rüyalardan uyanmak bile insanı mutsuz ediyorsa asıl kabusu sabahın ilk ışıklarıyla başlıyordur onun. Hayalimizdekilerden yara almayacağımızı bilmek ve gerçeklerin açtığı yaraları görememek bizi uykuya bağımlı hale getiriyor olmalı. Bazen yere yüzüstü gömülüp saatlerce öyle kalmak istiyoruz. Kendi avuç içlerimizi kendi tırnaklarım...

Yasemin Çiçek'e

Herkes öğrencilik dönemini yaşamıştır şu hayatta, ve herkes elbet bir dersten nefret etmiştir. Bu bir ders ilkokulda kolay gelir çocuğa ve genellikle de matematiktir. Sayılar toplanır çarpılır ve işin en kolay kısımları çocuk tarafından kolayca yapılır. Derken liseye geçilir, hani şu herkesin bahsettiği su gibi geçen yıllar... İlk gününün bile yıllarca anlatılacağı ancak yaşarken anlaşılamayacağı altın değerinde yıllar. Matematik demiştik, ilk yazılılara kadar çok güzeldir lise. Herkes aynı puanlarla gelmiştir ve birbirlerine alışırlar. Bahsedilen ilk yazılılardan matematik gelir geçer, öğrenci ilkokul toplama işlemlerinde kullandıkları sayılardan birini görür not kağıdında, en üstte. Yıkılır, suç atacak birilerini arar. Öğretmenine atmak istese sınıfta daha iyi alanları düşünür, kendisine atamaz çünkü çok güvenir zekasına. Derse atar suçu ve matematikten nefret eder. Bu kendine çok güvenen öğrenci nedense matematiği hiç beceremez. Ben bu öğrencilerden Taha Kubat, bugün bulun...