İntiharlar

Zihnim ince bileklerimde toplanıyor, gün ağardığı sürece
Her gece yeni bir hesaplaşma, yeni bir yüzleşme
Bir adım uzaklaşamadan kaçmak kendimden, yoruyor beni
Bir adım yaklaşamadan sevmek seni, özlemek seni

Bu cümbüşün sorumlusu benim, bu kargaşanın sebebi
Tüm bu kelimeler, birinin dudaklarından döküleceklerin esiri
Zaferin ardında gizlenen kaybetme korkusu
Güvenin yok ettiği korkuların yanlış bilinen doğrusu

Işıklar doğrudan bakıldığında o denli parlak değilmiş
Denir ki seven gitmez, bekleyen beklemekten vazgeçmezmiş
Bir anlık kararla atılan toprak kimseyi boğmaz
Ömürlük hayaller gömülse de çürümezmiş

Her gelene değişen insanda kararlılık aranmaz
Her geleni değiştirense gerçekten sevmiş olmaz
Kabullen, her çiçek senin istediğin gibi kokmaz
Ama kimse de bir çiçeği kökü için koparmaz

İnsan istediğini sevmez, sevdiğini ister
Sahip olduğu her şeyi verir, onda olmayanı ister
İnsan git diyende kalır, kal diyenden gider
Bir aşığın defterinde ölümün her hali geçer

Kimi asar kendini kaleminden dökülen cümlelerle
Kimi alt alta dizelerin ağırlığından ezilir
Kiminin bilekleri şiirin satırlarıyla kesilir
Ama en kötüsü, şaire kendi intiharını başka kalpler seçtirir


STK