yaşıyorum

Öğreniyorum, zamanla birçok şeyi öğreniyorum. Hep karamsar yazıyor, hep karamsar yaşıyorum; yeri geliyor mutluluğu, yeri geliyor özlemi de öğreniyorum. Büyüdükçe bildiklerim artıyor, sorularım azalıyor. Merak duygusunu kaybetmeyi de öğreniyorum, bir sonraki öğreneceğim şeyi de merak ediyorum. Yaşamayı layıkıyla yerine getiriyorum sanıyor, bazen de yapabileceklerimin sınırı olmadığını düşünüyorum. Her şeyi bilmiyorum, ama her bilgiye sahipmişim gibi davranıyorum. Bir şekilde yaşıyorum işte. İstemli ya da istemsiz, yaşadıkça bir şeyleri tecrübe ediniyorum. Ölümü tadana kadar hayatla ilgili her anı yaşamak istiyorum.

Kimi zaman fedakar, kimi zaman bencil bir çocuk edasıyla yaşıyorum. Başkaları için yaptığım her şeyi kendime pay biliyor, karşılıksız yardımlarımın karşılığını da ısrarla bekliyorum. Rutinlerden kaçınmaya çalışıyorum, bir günüm bir günümü tutmasın diye uğraşırken günlüğüme aynı şeyi iki kez söylediğimi fark ediyorum. Sıradanlaşmaktan korkuyorum. Tahmin edilebilir olmaktan korkuyorum. İnsanları şaşırtmaktan hoşlanıyor, kendimi şaşırtınca ayrı bir mutluluk yaşıyorum. Başkalarının benden beklediği şeyleri yerine getirmeye çalışırken bir yandan da kendimden beklemediğim şeyleri yapmayı istiyorum. Kısacası yaşıyorum ve yaşamayı seviyorum. Büyüdükçe yaşadıklarım, yaşadıkça büyüdüklerim artıyor. Ben, her geçen gün daha da ben oluyorum. Kişiliğimi oluşturan her şey ve herkese en içten teşekkürlerimle. Hayat sevdiklerinizle olmasından evvel, sevdiğiniz olsun.


STK